VORMAT

Vormat, A concise account of connections through form and material
Research project 2008 - 2010

VORMATTHUMB.jpg
VORMAT 31 August 2010

Publication / Vormat, a concise account of connections through form and material

The academic bachelor-master course of the Jewellery Design | Silversmithing department of St Lucas University College of Art & Design Antwerp has a long tradition in the fields of innovation and experimentation. In late 2007, the researchproject VORMATwas launched, which involved both students and teachers, as well as experts in the field. VORMAT aims to explore how the use of joining techniques and materials from unrelated domains can lead to new (and innovative) design.

Working within the VORMAT guidelines, the bachelor and master students of the Jewellery Design | Silversmithing Department created a series of exceptional ornaments and objects which establish unexpected connections between similar and/or different materials.

Subsequently, in December 2009, seven guest curators from the artistic and academic world were given a preview of the show. They were asked to choose two works from the VORMAT collection and to link them to a third object which was related to their own research field. In this way, the technical aspect of the “connections” topic was broadened to include the mental associations of different research fields. The result of this research experiment is collected in the following volume \"VORMAT, A concise account of connections through form and material.\", which is the fruit of a collaboration between VORMAT and the publication platform Monitor Memex. This project was made possible with the support of St Lucas University College of Art & Design Antwerp and the Karel de Grote-Hogeschool.

Afbeelding_37.png

VORMAT, A concise account of connections through form and material.
© 2011 | St Lucas University College of Art & Design, Antwerp and the authors
ISBN 978-90-79488-93-3
13 Euro + shipping costs - Order publication at www.lulu.com

rituelen_01.jpg
VORMAT 29 June 2010

DOMESTIC THINGS: RITUELEN EN HUN OBJECTEN, OBJECTEN EN HUN RITUELEN

Docenten: Hilde Van der Heyden & Siegfried De Buck
Studenten worden in deze opdracht uitgedaagd de betekenis van een hedendaags ritueel te bevragen – zowel binnen een maatschappelijke als een individuele context. Van daaruit wordt een nieuw ritueel, een nieuwe handeling bedacht – met als uitgangspunt het thema van de ‘verbinding’ - die tegelijk het ontwerpen van een nieuw en onbestaand object noodzakelijk maakt. Maar omgekeerd kan ook; een nieuw ontworpen object kan aanleiding geven tot het ontwikkelen van een nieuw ritueel….
De rituelen worden vastgelegd in een digitaal filmpje waarin de context, de functie en de betekenis van het object en het ritueel duidelijk naar voor worden gebracht.

laurien_01_1_.jpg
VORMAT 01 June 2010

AFSTUDEERPROJECTEN MASTERSTUDENTEN

2009-2010

Laurien Cauwenberg: Organisch essentialisme

Laurien Cauwenberg

Natuur, meer bepaald bomen, takken, wortels, zijn voor mij steeds een inspiratiebron. Niet alleen het organische spreekt mij aan; ook de rust, de sfeer, het uitzicht van natuur zijn elementen die erg belangrijk zijn voor mij.

Tijdens mijn derde bachelorjaar ben ik mezelf nog sterker gaan focussen op de natuur. Meer bepaald: op het leven zelf. Ik gebruikte wortels als metafoor voor het leven. Ik trachtte weer te geven welke aspecten ik juist zo interessant vond: het groeien van de mens, hoe ik zelf in het leven sta, het geworteld zijn,… Ik wou nog veel verder gaan in dit onderwerp, vandaar dat ik in mijn masterproef het begrip ‘groeien’ dieper heb onderzocht. Ik wou mijn onderzoeksveld dit jaar verruimen met de vraag:
hoe visualiseer ik mijn groeien in (an)organische ‘structuren’?

De reden waarom ik gefascineerd ben door groeien is dat ik er geen vat op heb. Ik heb er geen controle over. Ik kan er enkel van op een afstand naar kijken. Ik zocht naar een vormentaal om dit aspect vast te leggen.

Daarom baseerde ik mij op indrukken die ik doorheen de jaren vergaard heb met betrekking tot de natuur. Niet alleen beelden die ik zag in mijn nabije omgeving maar ook in wetenschappelijke boeken, uit de biologie.

Maar nog beter leek het me om mijn eigen ‘groeien’ te maken. Als kunstenaar heb ik die mogelijkheid.

Ik wil namelijk de essentie van het leven weergeven. En dit groeien is de essentie voor mij.

Ik wil dit groeien verbeelden door middel van ‘structuren’. Draagbare structuren voor het lichaam. Structuren die op zichzelf gaan bestaan, een eigen leven gaan leiden, die authentiek zijn.
‘Toeval’ en ‘vrijheid’ zijn begrippen die aangeven waar dit groeien om gaat, wat de essentie van mijn groeien is.

Een bijkomend belangrijk aspect voor mij is dat mijn werk organisch van vorm oogt maar het daarom niet letterlijk is. Ik refereer naar de natuurlijke groeiprocessen in de natuur maar tegelijk zet ik het publiek op het verkeerde been : als je de details bekijkt, dan zie je dat er met opzet verbindingen aangegaan zijn die ingaan tegen het datzelfde ‘logisch’ groeien. Soms schieten wortels alle kanten op, soms “groeien” delen aan elkaar daar waar het niet mogelijk is. De tegennatuurlijkheid van de natuur. Of hoe het leven niet altijd logisch is.

Shana Teugels: My Magical Dream Fair

De drang om materialen als messing en plastic door middel van wringen en buigen naar mijn hand te zetten, leidde in mijn 3de bachelor jaar tot de ontdekking van een vormentaal die me blij verraste en waarmee ik verder wilde.

Een eenvoudige lap polypropyleen bewerkt met een vlam, ontpopt zich tot een organisch wezen van kronkels en golven. Het materiaal neemt de vorm aan van rocailleornamentiek met schelpen en andere grillige versiersels. Een impulsieve toevoeging van parelmoeren lakken doet me nostalgisch terugdenken aan mijn kindertijd vol zeemeerminnen en My Little Pony. Uiteindelijk ontstaat een sieradenreeks die het resultaat is van een materialenexperiment enerzijds, en een intens onderzoek naar “Kitsch” en de betekenis ervan anderzijds.

Plastic speelt nu nog steeds de hoofdrol in mijn afstudeerproject waarin ornamentele overdaad en gewilde wansmaak de boventoon voeren. Maar er is meer.

Mensen zijn altijd op zoek geweest naar een manier om aan de dagelijkse sleur te ontsnappen. De kermistijd is voor velen zo’n periode van onvoorwaardelijk plezier en losgelaten emoties. Het is dat irrationele waarmee pure kitsch zich omringt wat in onze Westerse (kunst)wereld systematisch wordt verguisd en afgedaan als goedkoop en minderwaardig sentiment.
Ik beschouw het bijgevolg als een uitdaging om via mijn werk dit heersende idee te doorbreken.

De overdadige kleuren, de neon, de prularia van het foorkraam, maar ook de zigeunercaravan met kanten gordijntje zijn voor mij een rijke inspiratiebron en tevens een boeiende context voor mijn werk. Niet alleen het plastic, maar ook de valse parels, de glitters, het klatergoud, de buitenissige afmetingen en de gutsende, smeuïge, glinsterende lijm vormen een rode draad in een reeks die ik beschouw als mijn hoogstpersoonlijke foor.

De toeschouwer ervaart bij een eerste aanblik een gevoel van onbehagen, maar kan tegelijk moeilijk weerstaan aan de aantrekkingskracht van de lokkende kleuren en glimmende details.

Wat voor velen wansmaak is, wordt door mij omgetoverd tot een excessieve wereld van verwondering waarin een nieuwe betekenisgeving centraal staat. Dit doe ik niet alleen door bepaalde materialencombinaties te maken, maar ook en vooral door deze gewilde wansmaak in de culturele context van de tentoonstelling te plaatsen.

shana_01.jpg
Shana Teugels